Ölümün Rengini Öptüm Sessizce

Yüreğime ağır gelen sevdanın bedelini ödüyor sana hasret kalan gözlerim ve sensiz çıplak bu kentin yorgun kaldırımlarında yürüyor bedenim ama sen yoksun… yokluğun zindan gözlerime yokluğun hasret yüreğime yokluğun mahkum olmuş düşlerime.. Ey yüreğime serpilmiş bir yudum sevda… Gözlerimin Puslu İhtilalleri ile Yanmış Süt Kokulu Sabahların Eşiğinde Bekleyen Gece! Bana Göz Kırpıyor Kalabalık Yalnızlığım Şimdi Arsızca… Fütursuzca Kimi Nerde Arayacağımı Sordum Mavi Gözlü Hüzne Dedi "Geç! Aşkı Geç!…" Geçemedim…. Dün gece yüreğimden vurdun beni ölümün rengi düştü gözlerime sonra sonrası gittin yine sessizce; Susmak, susmak istiyorum, susup konuşmamak istiyorum, ben konuştukça kırıyorum kırdıkça kahroluyorum, ve çekiliyorum kendime gizlice susarım sessizce… Ağlamak… Ağlamak istiyorum doya, doya ağlamak ağladıkça içimi boşaltmak istiyorum ve anlatmak istiyorum tüm alınganlığımı yapamıyorum, içime atıyorum sendeki benleri, bendeki dünleri ve bizdeki yarınları… Sonra… sonra kasırgalar esiyor içimde, buz kesiyor yüreğim ve ruhum üşüyor ben üşüyorum kendi avazımda yalnızlığıma kalıyorum odamın bir köşesinde dizlerimi kollarımın arasına geceyi yanıma alıp, gölgemi öpüyorum gizlice… Dilim susuyor ruhum soruyor ben kimim, kimim ben, Dinle ruhumun en derinindeki ey cann Can derken canımın attığı yerdesin.. Ben can derken sen canımı yakıp' ta gittin… Oysaki ben seni yüreğim kadar sevmiştim… Şimdi.. Beni sensiz, beni yalnız, beni bensiz bıraktın Ve dün gece son kez ölümün rengini öptüm sessizce Yaktığın bendeki seni al senin olsun