Neyi?

Ilık bir yaz gecesiydi Hatırlanan şey, bir kumsal, bir kayık, bir çocuk Ve bir de ıslığın sesi Çok istediği bir oyuncağa kavuşacak çocuk havasındaki hevesle Konuştum Sonra gözlerim dış dünyaya kapandı Islık sesi umut verdi bana Ve camdan bir küre içerisinde mutluluk başladı Günler birbirini kovaladı Haftalar oldu Haftalar ayları Aylar seneleri Seneler dizildi birer birer Hayat bu kadar mı güzel olabilirdi? Pencereler mekânım olmuştu Gözlerimi uzun yollardan alamıyor, içim kıpır kıpır Bekliyordum Geceler bitmesin istiyordum Güneşin alevden saçları Aşsın karşıki tepeden Gölgeler sarsın yamaçları Ama ürkmedim gelecek olan geceden Hasretle bekledim Ama Ama sonra değişti yavaş yavaş her şey Zaman intikam almaya başladı Elinin tersiyle itiyordu mutluluk Ben ulaşmaya çalıştıkça o itti İnat ettim Kimsesiz kalmış bir çocuk gibi çırpındım Tek başıma Umut uzaklaşıyor, gidiyor son hızla Ama benim gücüm yok yakalayamıyorum Nafile Yoruldum Canım acıyor artık İçimde bir ses avazı çıktığı kadar bağırıyor Yapma Yapma Ama neyi? Hiç bir fikrim yok Gecelerse bambaşka Artık gelmesin geceler Ürküyorum Korkutuyor beni o ses, daha yüksek Yapma Yapma ? Yapmadım yapamadım Artık ıslık sesi duymuyorum.