S

Sezgin Karadağ

18 şiir

0 Altın Yaprak

Sezgin Karadağ şiirleri

Arama yardımı

Yalnızlıklar rıhtımında Batık bir eylülün hüzne bulanmış Ne ilk ne de son yolcusuyum. Sararmış kefenler giymişim üst üste…

Kutsanmış toprakların hazin savruluşuyla Kökünden sökülmüş bir umudun İç kanamalı susuzluğuyla boğuşuyorum. Ruhumun çorak deltasında…

Sensizliğin bolluğundayım Şeffaflığı kırışmışsa Varlığıma varsaydığım varlığının Ruhum ki kıtlık kıran…

Avuçlarımda mor bir hüzün... Adımlıyorum aksak bir tarihin coğrafyasını. Utanç koku/şu/yor özlemim Tiksiniyor içime tüküren her soluk.…

Mevsimlerden hicrân Aylardan çile... İçi geçmiş gün tadında Soğuk yalnızlıklar çarpar aksak solu/ğu/ma.…

Yüzüme attığın hançer zulmü Al al yanaklarımdan yırtarak Gözüme soktuğun bu rezil sahneyi Kör kalemimle orta yerinden doğrayıp…

(Bu kör kanama Göz değmemiş müstakil yalnızlıktan Mürted ellerle betonlaşmış bir gezegenin yüzüne sağanak bir b/akıştır...)…

Terkedilmiş bir öykünün başkahramanı olarak duruyorum karşında Sözüm bela kokulu Nefesim intihar... Bağrına saplansam…

2

HOŞGELDİN DILNÂR! Mısralarına ölüm döşenmiş şiirlerden geçerken yalınayak ızdırabım Ansızın infilak etti…

Seni bakmak... Küçük bir kız çocuğunun zeytin karası gülüşlerinden Işıl ışıl umutlar heyecanıyla Ölümcül sevinçler peşinden koşup…

SON/RASI AYRILIK Bir kabir sessizliğiyle esen sonrası ayrılık Rahmet huzurunda iki büklüm mahzun avuçlar…

15 / 18 gösteriliyor

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.