Hoşgeldin Dılnâr!

HOŞGELDİN DILNÂR! Mısralarına ölüm döşenmiş şiirlerden geçerken yalınayak ızdırabım Ansızın infilak etti Ne varsa hüzne dair tüm yaralar Sıçradı ruhumdan öle/yazdığım kanamalar. Ve yaşımdan bir aşk döküldü Kaynar kaynar... İlhama gerek yok,adı kâfi "Hoşgeldin Dılnâr!" Evvelinde senin Çetin geçerdi iç çarpıcı demsiz efkârım Soğuk olurdu dudaklarımı döven susuşlar Her gece zifir yalnızlıklar yağardı lapa lapa Donardı hasretim Sızım sızım sızlardı Bir köşeye büzüşmüş sahipsiz ümitlerim. Bir kez olsun tutup dizlerimden Ayaklanmaya diretirken düşlerim Umut diye açmak isterken perdelerini bir mevsimin Her seferinde Kurşun gibi elemler keserdi solmuş yanaklarımızı. Söz sözü görmezdi puslu dağarcığımda Yüzümüze çarpan acımasız sözcüklerle Parmaklarımıza yıkılırdı devrik tümceler... Çaresiz örterdik yine bir umudu Oturup ağlardık yaş yaşa Tam da nehir olup Kendi kanımızda boğulacakken çok ıraklarda Teskin ederdim öfkeli düşlerimi: "Bir Güneştir karanlıklar parçalayan Doğacaktır elbet Ne doğudan ne de batıdan Bak,işte şurada! Kalbimin tam da ortasından..." Ve karanlıkları yarıp Gün gün avunulan kararmış sezgileri alt üst edip de Bütün yıldızlara inat... Doğdun o gece prematüre sancılar nefesinde. Nasıl bir kıvılcımdı ki Yâr! Fokur fokur fokurdadığında dört bir yanım Adını y/andı tüm kekeme tutkular Tek makamda sözleşip Alevlendi diller: "Hoşgeldin Dılnâr!" Bir duruşun vardı; Feci bir reaksiyon öncesi Suskun yorgunluklar susuzluğunda Hüzün yüklü iki bulutun çarpışması sonucu Katıksız ruhunu tabakalaşmış hislerime lehimleyen... Hüzmelerin vardı; Dalga dalga kamaşırken hayranlığım Sonsuz fetihler kuşanıp Felç inmiş gölgemde Yüzü koyun esrara deviren... Tebessümün vardı; Parıltısında dinmeyen hışkırıklar boğduğum Ölesiye değer Öylesine hançer... Verimsiz sevdalar can Vuslata beyân Ölü kuyular nezdinde Kurumuş yataklara tazyikli kan... Bulanık gölgelerde hayat ararken rotasız Bahşederdi zarafetini Akardı beyhude seferlerime, dur durak susmadan... Şimdi el koyuyorum Uçurumlarla s/oyulmuş bu metruk bedene Kir pasından arındırıp Katmerli bir Aşk giydiriyorum Fens yırtığı dizelerime. Zehrini kusarken bayatlamış bir ömrün Gözlerini dolduruyorum pas tutmuş divitime Ve bağrımı açıyorum en derinine kadar Tutuşuyor nefesim doğranırcasına: "Hoşgeldin Dılnâr...!"