Damlanin Öyküsü

Bulutlarda dogdum ben. Özlemle baktiginiz, erişemediginiz o bulutlarda. Genç kizlarin gelinlik rengine bürünmüş rüyalarinda. Yükseklerden izledim insanlari ben. Bir gün onlarin seviyesine inecegimi hiç düşünmeden. Doyasiya seyrettim onlari hissettirmeden. Bir gün üşüdügümün farkina vardim ben. Kara bir bulut gördüm dogdugum yere yaklaşan. Sonra binlerce ben gördüm telaşla kaçişan. O zamana kadar anlamadin neydim ben. Geldin, acimasizca çarptin bulutuma neden? Bir şimşek ki, yakti yüregimi kül etmeden. Anladim bir damlaydim ve düşüyordum ben. Rüzgarla savrulmayi ögreniyordum hayat yagmurunda. Merak ediyordum, sonum kimin saçlarinda Güzellikleri gök yüzünde kaybettim ben. Güzel kiz! Biliyorum herkes gibi acimasizsin. Yukaridan aşagiya maceramin tek yazgisisin. Bulutlarda dogan bir damlaydim ben. Düştüm saçlarina, kayiyorum telinden ve kuruyacagim. Bilmiyorsun ki, seninle ve gözlerinde yaşayacagim.