Son Ezgi

Şarkısı çalınıyor yağmurda ayrılığın. Ayrılıktan üşüyor ellerim. Bir rüzgar esiyor, siliniyor dağarcığım. Dağarcığımdan da ağır yüklerim. Beyaz yaslara büründü bu şehir. Sonbahar gözlerimde kışa döndü. Her söylediğin sanki bir zehir. Dudaklarında yandı, dudaklarımda söndü. İmkansızdı bu aşk, güneşe dokunmak gibi. Nerelerdeysen, kal oralarda ve dönme. Bitenler öylece kalır bittiği gibi. Yeni baştan dönülmez ki mutlu günlere. Şarkısı çalınıyor yağmurda ayrılığın. Ayrılıktan ıslandı gözlerim. Bir rüzgar esiyor, dağılıyor anılarım. Anımlarından da dağınık hislerim.