Sahibini Arayan Şarkı

kapı önüne konmuş sevmelerin sahipsizliğinden ses verince çıldırmış saatler eser fırtınalar yıkılmış bir yürekte şiddetinde saklanır sızısı gözyaşlarının sorgusuz bir kabullenişin son sesi de kesilir kapanır tekrar hırsla habersizce aralanan kapı hazanın ilk sarısı düşer tam ortasına yüreğin iri bir yağmur damlasında eser rüzgâr sahipsiz bir şarkıyı bedeli ödenmemiş soluksuz aşkların son saniyelerinde yiter sessiz melodisi şarkının içime düşen yangının sıkıntılı yanışında ilerlerken hiçlik ne zaman yok olur koyuşları ayrılıkların izi ne zaman silinir kazınmışken iyice kanatarak albümlerde dolanan anılar yerleşince ortasına salonun radyoda inleyen bir ezgi düşer içime gümbür gümbür aktıkça kızılı yokluğun ayrılığın…sensizliğin yavaştan saplanır ok bağrıma girerim içime...daha içime yükselir ay delip bağrını gecenin nankör bir aydınlık sızar perdelerden içeri bulamaz sahibini şöminede çıtırdayan son odunun alazında ayaza vurur sokakların kendine çağıran gizemi koynuna alır gece bekleyişleri resimlere yapışan bir veda hikayesi ses bulur inleyişlerde kahrolası bir yürek çarpıntısı ile başlayan öykü sevişleri çalıp ellerden son bulur uzak sokak aralarında saklanmış insanların avuçlarında kanayıp son notası şarkının çınlar dudaklarında şarkıcının dinleyen olmaz koyuverir kendini yürek ve aşk parçalanışta çeker elini üstünden sahipsiz şarkının şarkı biter kimsesiz aşk söner mi