Martı Ve Ben

yollarda eskimiş kanatları göz yaşından açılmıyor gözleri bir garip martı gördüm kırılmış kanadı sanki bir şey arar gibi gökyüzünde hep gözleri yanlızlık şarabından içmiş bir kere neylesin özgürlüğü yüklemiş çağresizliği sırtına ulaşamıyor gökyüzünün doruklarına ben ve martı başbaşa şu yapa yanlız yolda baktıkça gözlerimize kederlerimizi fısıldıyoruz kalplerimize bana ver kanadını sen al kollarımı ben uçayım kaygısızca vapurların arkasından sen yürü sahilde bak göklere ben umut bırakayım avuçlarına yağmurlardan...