غزل شمارهٔ ۱۱۱۱

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
درد دل آمد که درمانت منم سوز جان آمد که جانانت منم چشم مست آمد که دینت می برم کفر زلف آمد که ایمانت منم شد پریشان زلف او بر روی او گفت مجموع پریشانت منم پادشاهی با گدای خویش گفت نقد گنج کنج ویرانت منم مطرب عشاق می گوید به ساز بلبل مست گلستانت منم ساقی سرمست جام می به دست آمده یعنی که مهمانت منم گفتمش سید غلام عشق تو است گفت هستی بنده سلطانت منم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.