غزل شمارهٔ ۱۱۶۳
ش شاه نعمت‌الله ولی
0
Altın Yaprak
ما عاشق چشم مست یاریم
آشفته زلف بیقراریم
سرمست می الست عشقیم
شوریده چشم پر خماریم
آیینه روشن ضمیریم
خورشید منیر بی غباریم
پرگار وجود کایناتیم
هر چند که نقطه را نگاریم
هر دم که نفس ز خود برآریم
جانی به جهانیان سپاریم
در هر دو جهان یکیست موجود
باقی همه صورت نگاریم
یک باده و صد هزار جام است
ما جمله یکیم اگر هزاریم
سیمرغ هوای قاف قربیم
شهباز فضای برج یاریم
دریم و لیک در محیطیم
بحریم ولیک درگذاریم
تا واصل ذات عشق گشتیم
در هر صفتی دمی برآریم
دریاب رموز نعمت الله
پنهان چه کنیم آشکاریم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş