غزل شمارهٔ ۱۲۱۷
ش شاه نعمت‌الله ولی
0
Altın Yaprak
ما گدایان حضرت شاهیم
پرده داران خاص اللهیم
باده نوشان مجلس عشقیم
ره نشینان خاک این راهیم
گرچه از خود خبر نمی داریم
به خدا کز خدای آگاهیم
در ضمیر منیر دل مهریم
بر سپهر وجود جان ماهیم
گاه در مصر تن عزیز خودیم
که چو یوسف فتاده در چاهیم
کام دل در کنار جان داریم
ایمن از آرزوی دلخواهیم
بنده ذاکران توحیدیم
سید ملک نعمت اللهیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş