غزل شمارهٔ ۱۲۸
ش شاه نعمت‌الله ولی
0
Altın Yaprak
آیینه ذات عین ذات است
ذات است که مجمع صفات است
بی جود وجود حضرت او
عالم به تمام فانیات است
می نوش مدام دردی درد
کاین دردی درد دل دوات است
میخانه ما است در خرابات
و این خانه ورای شش جهات است
سیراب شدند خلق عالم
آری همه چیز ذو حیات است
گر کشته شوی به تیغ عشقش
آن حی قدیم خونبهات است
سید به حضور نعمت الله
دایم به وضو و در صلات است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş