غزل شمارهٔ ۱۳۲۹

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
گر ذوق طلب کنی ز ما جو بگذر ز خود و برو خدا جو در بحر به عین ما نظر کن آنگاه در آ و ما به ما جو ما دردی درد نوش کردیم با درد در آ ز ما دوا جو از ما بشنو نصیحتی خوش نیکی کن و نیکیش جزا جو دهقانی کن مکن گدایی از کسب حلال خود نوا جو گر طالب علم کیمیایی در خاک سیاه کیمیا جو رو روح بگیر و جسم بگذار بگذار کدورت و صفا جو با شمس و قمر ندیم می باش از هر دو مراد دو سرا جو مستیم و حریف نعمت الله در مجلس او درآ مرا جو

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.