غزل شمارهٔ ۱۳۵
ش شاه نعمتالله ولی
0
Altın Yaprak
خانه دل سرای جانان من است
خلوت خاص حضرت جان است
بزم عشق است مجلس جانم
ساقیش بندگی جانان است
عشق سر مست توبه ام بشکست
بی گناهم مرا چه تاوان است
درد دردش مدام می نوشم
ذوق مستی جانم از آن است
سخنی خوش به ذوق می گویم
قصه ام داستان مستان است
رندم و ساکن خراباتم
زانکه این گوشه وقف رندان است
ناله عاشقانه سید
بلبل مست گلشن جان است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş