غزل شمارهٔ ۱۴۴۳
ش شاه نعمت‌الله ولی
0
Altın Yaprak
برو ای عقل و پند مست مده
پند سرمست می پرست مده
جان مده گر هوای ما داری
دامن ذوق ما ز دست مده
ساقیا جام می بیار و بیا
به جز از می به دست مست مده
خاطر ما چو زلف خود مشکن
سر مویی به ما شکست مده
نعمت الله را به دست آور
لیکن او را به هر چه هست مده
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş