غزل شمارهٔ ۱۴۴۶
ش شاه نعمت‌الله ولی
0
Altın Yaprak
می عشقش به شیر مردان ده
درد دردش به دردمندان ده
ساقیا دست ما و دامن تو
ساغر می به دست یاران ده
می به زاهد مده که باشد حیف
درد وی جام می به رندان ده
جرعه نوشان جام خود بگذار
جرعه جام خود به ایشان ده
کربلا را به عاشقان بخشی
بخش من ز آن بلا فراوان ده
نوش کن جام می که نوشت باد
جرعه ای هم به باده نوشان ده
نعمت الله مده به می خواران
میر مستان به می پرستان ده
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş