غزل شمارهٔ ۲۷۳
ش شاه نعمت‌الله ولی
0
Altın Yaprak
همسایه حضرت شریف است
گر سایه لطیف یا کثیف است
انسان کبیر صورت اوست
دریاب که معنی لطیف است
گر روح مدبرش بدانی
انسان کبیر بس ظریف است
با عقل مگو حکایت عشق
زیرا که مزاج او ضعیف است
این طرفه نگر که جمله عالم
در غایت قوت و نحیف است
معشوق خود است و عاشق خود
عشقی که چو عشق ما عفیف است
در خلوت خاص سید ماست
کاو خانه خالی و لطیف است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş