غزل شمارهٔ ۴۹۶
ش شاه نعمت‌الله ولی
0
Altın Yaprak
نقطه در دایره نمود و نبود
بلکه آن نقطه دایره بنمود
نقطه در دور دایره باشد
نزد آن کس که دایره پیمود
اول و آخرش به هم پیوست
نقطه چون ختم دایره فرمود
دایره چون تمام شد پرگار
سر و پا را به هم نهاد آسود
به وجودیم و بی وجود همه
به وجودیم ما و تو موجود
همه عالم خیال او گفتم
باز دیدم خیال او او بود
خوشتر از گفته های سید ما
نعمت الله دگر سخن نشنود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş