غزل شمارهٔ ۶۴۸

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
غنچه در گلستان تبسم کرد بلبل از ذوق آن ترنم کرد ساقی مست می به رندان داد عاقل از عشق عقل را گم کرد چشم ما شد منور از رویش نظری خوش به چشم مردم کرد خاطرم می کشد به میخانه این چنین عزم دل مصمم کرد خوش خیالی به خواب می دیدم دوش تا روز دل تنعم کرد عقل بالانشین مجلس بود عشق آمد بر او تقدم کرد خم می خوش خوشی به جوش آمد سید مست میل آن خم کرد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.