غزل شمارهٔ ۶۸۱

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
ساقی ما به ما کرم فرمود در میخانه را به ما بگشود جام گیتی نما به دور آورد می میخانه را به ما پیمود گر یکی ور هزار جام گرفت وجه خاصی به هر یکی بنمود آتش عشق او بسوخت مرا خوش بود آتشی چنین بی دود در مقامی که جسم و جان نبود بود و نابود خود نخواهد بود این چنین گفته های مستانه در جهان خود که گفت یا که شنود نفسی باش همدم سید تا بیابی ازین نفس مقصود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.