غزل شمارهٔ ۶۸۴

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
هرچه امکان لطف و رحمت بود حضرت او به ما عطا فرمود هر کسی را قراضه ای بخشید در گنجینه را به ما بگشود گل تبسم کنان به باغ آمد چون ترنم ز بلبلان بشنود عقل دود است و عشق آتش آن خوش بود آتش ار بود بی دود آتش عشق عود جانم سوخت به ازین کس نسوخت هرگز عود هرچه بودست و هر چه خواهد بود همه از جود او بود موجود هر که آمد به مجلس سید جان او همچو جان ما آسود فیض فیاض از خزانه جود داد ما را به لطف خویش وجود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.