غزل شمارهٔ ۷۵۹
ش شاه نعمت‌الله ولی
0
Altın Yaprak
دولت وصل تو به ما کی رسد
منصب شاهی به گدا کی رسد
تا نخورد دردی دردت به ذوق
صوفی صافی به صفا کی رسد
هر که به خود راه خدا می رود
با خودی خود به خدا کی رسد
راه بیابان فنا چون نرفت
در حرم دار بقا کی رسد
جام حبابیم پر آب حیات
جز لب ما بر لب ما کی رسد
ساکن میخانه چو خوش ایمنست
خانه امنی است بلا کی رسد
سید ما حاکم و ما بنده ایم
هر چه کند چون و چرا کی رسد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş