رباعی شمارهٔ ۱۱۹
ش شاه نعمتالله ولی
0
Altın Yaprak
فقری که از او غنای مطلق آید
گر زان که طلب کنی به جان می شاید
من فقر همی جویم و آن خواجه غنا
از خواجه ما فقر و غنا می آید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş