رباعی شمارهٔ ۱۴۷
ش شاه نعمتالله ولی
0
Altın Yaprak
بودش به کمال خویش بودم بخشید
لطفش به کرم شهد شهودم بخشید
او طالب من که ظاهرش گردانم
من طالب او که تا وجودم بخشید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş