رباعی شمارهٔ ۱۷۲
ش شاه نعمتالله ولی
0
Altın Yaprak
ننشین بنشین وز همه عالم برخیز
عالم چه بود ز بود عالم برخیز
در کتم عدم بیا و با ما بنشین
از بود وجود خویشتن هم برخیز
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş