شمارهٔ ۱۲۹

ا اسیر شهرستانی
0 Altın Yaprak
آنچه از ما می کشد حیرانی ما روز و شب کی خجالت می کشد از دست سودا روز و شب عکس او طفلانه با آیینه بازی می کند چون گرفت آرام در چشم و دل ما روز و شب هرزه گرد است آسمان یکدم نمی گیرد قرار می کند اسراف عمر از کیسه ما روز و شب امتیاز خوب و زشتی نیست در زیر فلک غرقه را یکسان بود در قعر دریا روز و شب نور و ظلمت پرده دار خلوت صبحند اسیر کی دویی دارد به چشم مرد بینا روز و شب

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.