شمارهٔ ۱۷
ا اسیر شهرستانی
0
Altın Yaprak
دلیل بادیه دیوانگی بس است مرا
همین نشانه فرزانگی بس است مرا
ز خویشتن به دیار جنون گریزانم
که آشنایی بیگانگی بس است مرا
کجاست غم که کشد رخت من به کوی جنون
به عقل نسبت همخانگی بس است مرا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş