شمارهٔ ۱۷۲
ا اسیر شهرستانی
0
Altın Yaprak
دل که عمری داشت در خاطر تمنای خطت
عاقبت دیوانه اش دیدم ز سودای خطت
فتنه شوخ است آیه تمکین نمی داند که چیست
حسن بی پروا ندارد هیچ پروای خطت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş