شمارهٔ ۱۷۵

گر به دست آید گل داغ از گلستان خوش تر است بر خورد گر زخم ناسور از نمکدان خوش تر است در نظر حسن پری دارد تماشای نهان وادی حسرت ز طرف نرگسستان خوش تر است می کند چون نقش پای دل گلی در آستین جاده شوق از خیابان گلستان خوش تر است بستر ریگ روان همراه داری منعمی خواب اگر آید به دامان بیابان خوش تر است گرچه دارد قطره نیسان گهر در آستین سنگ اگر بارند بر دیوانه طفلان خوش تر است هر بیابانی که جولان غزالی دیده است سایه خارش به چشم ما ز مژگان خوش تر است گفتگو در پرده کردن صد طرف دارد اسیر پیش من از یار عریان حرف عریان خوش تر است