شمارهٔ ۲۱۴
ا اسیر شهرستانی
0
Altın Yaprak
نوبهار آمد که رسوایی به زهد ما بخندد
غنچه صد برگ عیش از سایه صهبا بخندد
بیدل ما در گلستان وفا کی می تواند
شبنمی پنهان بگرید غنچه ای رسوا بخندد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş