غزل شمارهٔ ۶۶ - به یاد استاد فرخ

ش شهریار
0 Altın Yaprak
فرخا از تو دلم ساخته با یاد هنوز خبر از کوی تو می آوردم باد هنوز در جوانی همه با یاد تو دلخوش بودم پیرم و از تو همان ساخته با یاد هنوز دارم آن حجب جوانی که زبان بند من است لب همه خامشیم دل همه فریاد هنوز من که با صد دل دیوانه تو را می جستم نیست از سلسله ام یک دل آزاد هنوز پیرم و تیغ جوانیم زند گردن بخت بس به این تیغ زدن جلدم و جلاد هنوز فرخ خاطر من خاطره شهر شماست خود غم آبادم و خاطر فرح آباد هنوز طوطی قند خراسانم و یاد لب تو می گشاید به رخم دکه قناد هنوز دوری از بزم تو عمری است که حرمان من است زدم و می زنم از دست غمت داد هنوز با منت سایه کم از گلشن آزادی چیست می برم شکوه ات ای سرو به شمشاد هنوز یاد گلچین معانی و نوید و گلشن نوش خواری بود و نشیه معتاد هنوز بیست سال است بهار از سر ما رفته ولی من همان ماتمیم در غم استاد هنوز گر به دادم رسی و حال حزینم پرسی بخت با من به همان شیوه بیداد هنوز صید خونین خزیده به شکاف سنگم که نفس درنفسم با سگ صیاد هنوز جوی شیرم نه بس آن چشمه طبع شیرین بیستونم من و غم تیشه فرهاد هنوز تو به هفتادی و طبع هنرآرای ترا با عروسان دری حجله داماد هنوز شهریار از تو و هفتاد تو دلشاد ولی خود به شصت است و ندیده است دل شاد هنوز

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.