غزل شمارهٔ ۶۶ - به یاد استاد فرخ
ش شهریار
0
Altın Yaprak
فرخا از تو دلم ساخته با یاد هنوز
خبر از کوی تو می آوردم باد هنوز
در جوانی همه با یاد تو دلخوش بودم
پیرم و از تو همان ساخته با یاد هنوز
دارم آن حجب جوانی که زبان بند من است
لب همه خامشیم دل همه فریاد هنوز
من که با صد دل دیوانه تو را می جستم
نیست از سلسله ام یک دل آزاد هنوز
پیرم و تیغ جوانیم زند گردن بخت
بس به این تیغ زدن جلدم و جلاد هنوز
فرخ خاطر من خاطره شهر شماست
خود غم آبادم و خاطر فرح آباد هنوز
طوطی قند خراسانم و یاد لب تو
می گشاید به رخم دکه قناد هنوز
دوری از بزم تو عمری است که حرمان من است
زدم و می زنم از دست غمت داد هنوز
با منت سایه کم از گلشن آزادی چیست
می برم شکوه ات ای سرو به شمشاد هنوز
یاد گلچین معانی و نوید و گلشن
نوش خواری بود و نشیه معتاد هنوز
بیست سال است بهار از سر ما رفته ولی
من همان ماتمیم در غم استاد هنوز
گر به دادم رسی و حال حزینم پرسی
بخت با من به همان شیوه بیداد هنوز
صید خونین خزیده به شکاف سنگم
که نفس درنفسم با سگ صیاد هنوز
جوی شیرم نه بس آن چشمه طبع شیرین
بیستونم من و غم تیشه فرهاد هنوز
تو به هفتادی و طبع هنرآرای ترا
با عروسان دری حجله داماد هنوز
شهریار از تو و هفتاد تو دلشاد ولی
خود به شصت است و ندیده است دل شاد هنوز
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş