غزل شمارهٔ ۱۴۰ - خال برنده

دستی که گاه خنده به آن خال می بری ای شوخ سنگدل دلم از حال می بری هرکس به نرد حسن تو زد باخت پس بگو دست از حریف خویش بدان خال می بری چالی فتد به گونه ات از نوشخند و دل زان خال اگر گذشت بدین چال می بری مهتاب شب که سرو چمانی به طرف جوی چون سایه ام کشیده و به دنبال می بری یک شب به ماه روی تو خوش بود فال ما ای سنگدل که آینه فال می بری دنبال تست این هو و جنجال عاشقان باری برو که این هو و جنجال می بری ای باد در شکنج سر زلف او مپیچ هرچند بوی مشک به توچال می بری هرساله گوی حسن به چوگان زلف تست این تاج افتخار نه امسال می بری بر چهره تو پیچه مشکین حجاب نیست جانا مکن که آب به غربال می بری رویین تنان شعر شکستی تو شهریار رستم اگر نه ای نسب از زال می بری