شمارهٔ ۲۳ - در مدح حضرت موسی بن جعفر (ع)
و وفایی شوشتری
0
Altın Yaprak
عاشق آن باشد که چون سودا کند یکجا کند
هر دو عالم با سر یک موی او سودا کند
از برای سوختن پروانه سان پر وا کند
نی ز سر در راه جانان نی ز جان پروا کند
در خم چوگان حکم دوست گردد همچو گوی
خود نبیند در میان تا فرق سر از پا کند
عاشق آن باشد که چون در بزم جانان بار یافت
باده اشک سرخ و ساغر دیده دل مینا کند
چون حدیث لعل جانان بشنود از تار تار
در مزاجش تار کار نشیه صهبا کند
آنچنان سازد ز خود خود را تهی وز دوست پر
دوست را مجنون خویش و خویش را لیلا کند
عاشق آن باشد که عشقش طعنه بر وامق زند
وز عذار گلعذارش ناز بر عذرا کند
آن بت بالابلایش گر فرستد صد بلا
خود نمی بیند بلا تا روی در بالا کند
از بلا هرگز نپرهیزد که در راه طلب
جذب جانان خار را گل خاره را دیبا کند
عشق را نازم که چون می تازد اندر کشوری
غیر خود هر چیز بیند سربسر یغما کند
کیست آن عاشق که در زندان هارون هفت سال
شکر تنهایی برای خالق تنها کند
شد پسند خاطرش یکتایی و زندان از آن
تا دوتا خود را به پیش ایزد یکتا کند
نیست در توحید استثنا به غیر از ذات حق
جان فدای آن شهی کوکار مستثنی کند
گر قدر گردد مقدر نیست بی فرمان او
ور قضا باشد مصور حکم او امضا کند
یک اشاره گر کند عالم شود یکسر عدم
عالمی ایجاد باز از نو به یک ایما کند
بر جبین ابلیس را او داغ ابلیسی نهد
بوالبشر را آدم او از علم الاسما کند
زآب و آتش نوح و ابراهیم را بخشد نجات
آب را غبرا و آتش لاله ی حمرا کند
حضرت موسی بن جعفر کاظم و جاذم که او
ناظم دین است و دین را عزم او انشا کند
یارب این موسی چو موساییست کز یک جلوه یی
رخنه ها درجان موسی و دل سینا کند
می شکافد سینه ی سینا و عمران زاده را
از ظهور یک تجلی خرمغشیا کند
گه عصا را در کف موسی نماید اژدها
گاه از همدستی اش موسی یدوبیضا کند
یکدمی شد همدمش تا یافت این دم ازدمش
ورنه عیسی کی تواند مرده را احیا کند
زان سبب باب الحوایج شد لقب او را که او
هر مراد و مطلبی حاصل کماترضی کند
هر که شد امروز چون ابلیس زین در بی خبر
خاک محرومی به سر در موقف فردا کند
مطلعی گردید طالع بازم از عرش خیال
جبرییل خامه را برگو که تا انشا کند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş