Ağıt Yakma Ölmedim Ben

S Sibel Eşiyok
0 Altın Yaprak
Dizlerinin önüne çöktüm Ve dizelerinin.. Bağırdım ,çığlık attım Ağzımı hiç kıpırdatmadan. ''Gitmeeeeeeeee Yalan…. Sonrası ayrılık, Sonrası talan…'' DUYMADIN,hapistim cehennemde.. ağıt yakma ölmedim ben. Öğrendim ben.. Önce sus dediler,sözlerimi çaldılar Yetmedi.. Sonra gözlerimi, derininı kıskandılar… Sonra duruluğumu Sonra yalansızlığımı.. Çünkü onlar hain Onlar bıçak yarası gibi Sırtımda kambur oldular.. Kendılerıne dost dediler, Önce sol kolumu çekiştirdiler Sonra parçaladılar.. Çığlıklarım yetişmedi sana, Kapıları kapattılar.. Yüzümün derisini soydular... Yüz/süzüm artık.. Bir bilebilseydin…. susmazdın... savasırdın ….. yüz adım atıp bir adım durmazdın.... Bılmıyordun ki Ben için için kanamaya devam ettim Kan kaybediyordum ''Çok acil A RH pozitif kana ihityaç vardır. İnsaniyet namına yardım etmeyın.. Bırakalım ölsün düzeni bozan'' Duymadın anonsu… Ağıt yakma,yalan değildim ben.. Beni yalana ONLAR attılar,beni hiç bilmediğim, duymadığım bir hıkayenın baş rolüne koydular.. Savrulup gittim.. Parlayıp söndüm, Harlanıp küle döndüm.. Ağıt yakma,ölmedim ben Sırtımdaki hançerle yaşamayı.. Öğrendim ben.. ben...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.