Şiir Düşüren Hayat Ağrım

Gönlüme verdiği ışıkla , evrenimi aydınlatan yıldız Hey!! Gökyüzümün yalnız düşü, kalbimin aşka, son izdüşümü Mecnunum, meftunum, Dünyamın mahur bestesi: notası dilimde acıyan, //Gözümün nuru, ne kabahat işledim de Aramıza, bu mihnet durağını koydun..? Çölün; kan revan, yalnızlık sürgünüyken Beşeri bir sevdaya,ulvi bir keder koydun..// Benim arş arş ,arşeye vurulan bestem; kemanımda Hey!! Sarı Gelin’in bitmeyen türküsü; Karanlıkları, gözüme perde sürdüren Ellerimi, kaleme şiir düşüren, mısra’ m: söylenmemiş sözüm //Kalbimin mührü,ne kabahat işledim de Aramıza, bu buzdağını koydun? Külün; Ad’ıma adım adım varıyorken Şem’i ömrüme,pervaneyi yaka yıka koydun.. // Ayrılığın tepesine, gurbet bayrağını diken Hey!! Fetihleri,son kalemi de yıkan, Ey ayağımın altında, yeri sarsan deprem, Gözlerinden ateş içtiğim, kadehinde Canım’ı biriktiren Can yoldaşım , Hayat Ağrı’m Zulmü, karları eriten, Tükenmeyen Destan’ım, Güneşe, ışığını veren; Yıldızlara, görkeminden parçalar bahşeden //Sözsüz kitabım,ne kabahat işledim de Aramıza, ayrılık bağını koydun? Çemberin; buzul durağına , yalnızlık eritiyorken Aşkımı, gözümün suyunda boğdun…// İlkbaharı , dizime yatıran, Bakışı ;kanadımın ateşini nakşeyleyen //Geçmiyor; kapanmayan yaranın dikiş izi, Ney’din..? N’oldun? //