Sus Kanarken

Adına sustuğum Adam, Şehrin kapılarını tutun, pencereleri kapatın yoksa ruhum ona kaçacak. Aklım firarda, onun yanında arayın! Kaçıncı sayfada bıraktım sesini hatırlamıyorum. Arasına gülüşünle ayraç koydum mu onu da bilmiyorum. Bildiğim; aynı yoldayken, başka yollarda adını bilmediğim mevsimlere gebe kalman. Ağladım/ Söyleyin o baharlara cemre düşürmesinler artık gönlüme, Söyleyin yaza yağmasın artık gönlüme. Gözyaşlarımın tuzunu yanağında unuttum, hatırladın mı? Adına sustuğum adam/ ruhuma neden uzaksın? Düşmüş yüzüm avuçlarına mı sığmaz artık? Adına yazdığım Nisan harflerimi saklamıştım sayfalarda, uzun zamandır tozlanmıştı. Çıkardım, yıkadım. "gülüm" dediğin yerden uzanıp öptüm. Dudağının kenarında unutulmuş Nisan kokusunu hissetmedin mi?