Bu Şehir Dar Gelir

Boşluğuma sakladım kimliklerimi Boşluklarım ben ile kimliklendi… Canım acıyor. İnandığım bütün masallar canımı yakıyor. Elimde ayna Düştü Bin bir parçaya bölündü Bin bir yüz Bana ait olan Bana benzeyen Ama aslını göstermeyen Her biri Bir öncekine ihanet eden… Günlerimi çuvala Koydum Bir gün daha Yaşamamak için Gidiyorum… Eskimiş mısralar Dizelerimde Popülerlikten düşmüş şarkılar Dilimde Zaten benimde Modam çoktan geçti Geçmeseydi Bırakmazdın beni… Gözlerini Gözlerimden sildim Ellerini ellerimden Tenini tenimden Ve Sözlerini Sözlerimden çıkardım Kendimi kendimden çıkartıp Gidiyorum… Ama olmuyor Aynadaki yüz Yabancı Ellerim yabancı Tenim yabancı Üşüyorum… Hiçbir lügatte ki kelime Anlatamaz sensizliği Hiçbir resim Çizemez Hiçbir bilim Açıklayamaz Soyut kelimeler Daha da çok üşütüyor Kendimi terk ettiğimden beri Kimsesizim Zaten sensizliği saymıyorum Bir daha Hangi şehirde bulurum Gözlerini kim bilir… Hangi kahrolası kasaba Gamzelerini barındırır Hangi kıta Hangi ada Sıcaklığını saklar Bilmiyorum Sanıyorsun ki Bu koca şehir hasretini taşır Sanıyorsun ki Yüreğim bu şehre sığar. Hadi kendim Hadi! Aynalardaki gözlerini sakla Ellerindeki kırgınları yıka Gülümse Gülümse ve unut Unutmazsan bile Unutmuş gibi yap Yoksa Ömrümüz acıya uğrar Yoksa bu şehre Sığamayız