Kazaya Kalmış Şiirler

Yağmur yüklü bulutlar vaat etmedim Sen de zaten hiç toprak olmadın Şehirler kurmaya kalkmadım bozuk coğrafyanda Bilirdim ki, senden ne köy olur ne kasaba Değil masallarda yaşamak Masal anlatmak bile yasaktı Ne kadar da gerçekçiydin yalanlarında Mükellef sofralardan aç kalkan obur Şükür yoktu dilinde Nasıl da açtın hazımsızlık çekerken Gönül gözü şaşı insanların nazarı düşerken üzerine Baktıkları sendin belki Ama, gördükleri içindeki şeytan Ne sevdin ne sevildin, üflendin okunmadan sadece Kahramanlık türküleri dilinizde “Sevmek cesaret ister” nakaratlı Oysa cesaret sevmemekti Terk etmekti Can vermek değildi fedakarlık Can almaktı sakın inanma sevildiğine Ne kadar dil kırarsa bir ahraz O kadar gerdan kırar yatalak bir yosma Bak bu gece de sabah oldu şükret Ve halen seviliyorsun hayret Yarına Allah kerim sabret Velev ki sevmedik olalım Yalanı bile bu kadar güzelken sevişmenin Say ki vazgeçtim vazgeçmekten Sen siyaha meftun, sen renkleri tükenmiş Korkma uçurumda değilsin Çerçevesi simsiyah yarım kalmış bir uçurum resmine bakıyorsun sadece Rahatla Korktuğuna ve eksik kaldığına yan Sen bulutlardan şekil çıkaran Nasılda keskindi kör bakışların Nasıl da saftı aklın kıvrımları Ne kadar da kararlıydın kararsızlıkta Belki hiç yaşanmayacak terk edişler “Git” demenin ağırlığını yaşatma Kimdir ki zaten terk eden, giden mi kalan mı Ölüm bir anlık