Özürlü şiir

ölür acından her sofraya oturmaz kokusundan hisseder yalanı, hanesine götürmez kahretse de, inkar etmez sevgisini bitirmez alır gider başını yüreğine dert olur suçu boyundan büyük söyleyecek sözü yok simsiyahtır mavi boncuklarda gözü yok gül ağacı değil ki her gelene eğilsin deremezsin yüreğine dert olur ta fizandan anlar sevildiğini taç taksan başına anlar yerildiğini ana ise üstelikte yaralıysa uzak dur sevemezsin, yüreğine dert olur ’’denizler ateşlenip kaynadığı zaman’’ boynuzsuz koç boynuzlu koçtan hakkını alacaksa...