Remziye Öğretmen

Henüz cıvıl cıvıldı dünyası Eğitimdi en büyük rüyası Öğrenciydi dünyada tek mirası Hayalleriyle toprağa girdi Remziye öğretmen Koklamazdı zamansız açan gülleri Geri çevirmezdi kalem tutan elleri Şimdi onsuz ne yapar öğrencileri Mekanın cennet olsun Remziye öğretmen... Neşeliydin her zaman her yerde Bir anda nereden tutuldun illet derde Şimdi öğrencilerin kime emanet nerede Ani ayrılışın bizi yıktı Remziye öğretmen... Duyduk doktora rest çekmişsin Ben bir öğretmenim demişsin Verilen istirahatı bile istememişsin Biz seninle gurur duyduk Remziye öğretmen... Sınıfına artık öğretmen zili çalmıyor Ayşeler, Mehmetler her gün ağlıyor Küçük Ahmet hep yolunu bekliyor Gelmez oldun artık Remziye öğretmen... Şimdi artık soldu güllerin Beyaz kefene girdi hayallerin Seni unutmayacak asla öğrencilerin Hep yüreğimizde yaşayacaksın Remziye öğretmen...