Утёс (Сюлли-Прюдом; Ладыженский)

С Сюлли-Прюдом
0 Altın Yaprak
Раз двое зашли на утес вековой И очи закрыли, и слушали море. — Ко мне звуки рая несутся волной! — Я слышу стон ада, в нём вечное горе! И оба очнулись. Пред ними шумел Седой океан, и волна говорила, Но каждому разную песню он пел, — Ту песню, что жизнь им в сердцах их сложила. |

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.