Ölüm Senfonisi

Fısıltısını duyar gibi düşünürken zamanın Kum saati durunca akıllarda Acıtırken ruhunu yok oluşla devam eder ya kayboluşla Ölüm senfonisinin son notaları sanki Büyük bir piyano da ruhum Haykırışlar tuşlarında ıssız Gözlerim farklı bakar hayata Sanki ölmüş ama ruhu yaşıyor gibi İzlerken benden sonra ne olacağı şeylere Kendim izler,bakar dururum Sevgilimi izlerim büyük bir özlemle Sevdiğimin kokusunu içime çekince , Gözyaşlarım inci gibi dökülür Ölüm senfonisine Sessizce uzaklaşırken ellerim Dudaklarından öperken sevgilimin Kokusunu kokumda hissederken Bitmesin isterdim bu senfoninin Lakin bunlar faniydi ben ise ölü Ölüydüm ama sevgilim yaşıyordu Onun yaşaması benim yaşamam gibi Her nefeslenişin de ben varım sanki Onun yaşaması beni iyi yapıyordu Aslında ölüydüm ama ruhumu yatıştıran onun ruhuydu İyi olması,nefes alması,yaşaması rahatlatıyordu ruhumu. Sonsuz ölüm senfonisin de...