Kunfttag II

S Stefan George
0 Altın Yaprak
KUNFTTAG II Wie einst das dumpfe volk Nach dem Befreier schrie · Die fenster offen tat · Ihm tisch und bett gedeckt · Von vielem warten wild Dann fiel in grimm und hohn – So sank mein blick hinab: ›Der sich zum dritten trog · Als kind sein bild nicht fand · Als jüngling sehnend brach · Der heut die mitte tritt Ist satt noch zu vertraun.‹

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.