On Yedi Ağustos

Yüreğim her zaman ülkem için İnançla atıyor çünkü; Seviyorum ülkemi insanımı Haksızlıklar bizimle olsa bile Yaşarız her günü farklı depremlerle Skandalıyla yeni doğan her güzelliğiyle Trafiğiyle, hastaneleriyle ihmalleriyle Ülkemi her haliyle seviyorum Acısıyla tatlısıyla karmaşasıyla Yaşamaya çalışırken güzellikleri Sarsıldı benliğim bir depremle Adı on yedi ağustos İçim yandı yüreğim yandı Kalbimin bir parçası Ada pazarında Bir parçası Gölcükte Bir parçası Yalovada kaldı Birçok parçası her yere savruldu Yaşarken unutuldu Hatırlanır bilinir oldu Yok dediğimiz insanlık Ağlasam mı üzülsem mi Sevinsem mi Asla sevinmek ne mümkün Ülkemin insanları onulmaz yaralar Unutulmaz sarsıntılarla Yıkılan dünyalarıyla baş başayken Ne mümkün gülmek Bildiğim bir şey var O da insan olmak Seslensem anlayan olur mu diye Yurdumun güzel insanlarına Duygulu ve hatır naz marmarama Acılar hepimizin, sarsılırken yüreğimiz Yardım ellerimizi uzatalım Unuttuğumuz insanlığı yaşatmaya Muhtaç olan havada kalan ellere Yorgun ve ürkek gönüllere Saralım kendimizi bütünlük daima diye Sar kollarını aç ve kimsesiz kalan Yavrulara... Ne para, ne dünya malı kurtarır bizi Bölüş bütünüyle her şeyi yunus gibi İnsanlık onurunu anlamak için Bize ne deprem ne afetler gerek Düşün arkadaşım düşün yurttaşım Kimlere kalmış ki bu zalim dünya Giyinelim iyiliklerimizi Kuşanalım tüm insanlığımızı Unutmayalım on yedi ağustosta onlara Yarın bir bakarsın bize Ne yaşansın ne de unutulsun Bizi yürekten sarsan On yedi ağustos depremleri.