ତୁମକୁ ଭେଟିବା ପରେ-055 (Tumaku Bhetiba Pare-55/Odia Poem)
S
0
Altın Yaprak
ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ର ରଂଗ ଅପରୂପ,
ଆଜିଥିଲା ଅବଶ, ଉଦାସ,
ତୁମ କିଛି କ୍ଷଣ ପୂର୍ବ ସ୍ପର୍ଶ
ଭରିଥିଲା ଏ ସାରା ଆକାଶ..
ତମେ ଥିଲ ଅଳପ ଦୂର ରେ,
ସଞ ଆସୁଥିଲା ନଇଁ ନଇଁ,
ମୁଁ ଥିଲି ସେ ରାସ୍ତା ର ଧାର ରେ,
ଯାହା ଆସେ ତୁମ ଘର ଛୁଇଁ...
ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କ ଅବିର ଆଖି ରେ,
ରହିଥିଲେ ତୁମ ଆଡେ ଚାହିଁ,
ତୁମ ନୀଳ ରୂପ ର ଲାବଣ୍ୟ-
ଦେଖୁଥିଲି କଣେଇଁ କଣେଇଁ...
ବାର ବାର ତୁମ ଘର ଆଡେ,
ଚାହିଁବା କୁ ଇଚ୍ଛା ହେଉଥିଲା,
ତୁମ ଆଖି ଚାହାଣୀ ନୀଳ ରେ,
ଭିଜିବା କୁ ମନ ବଳୁଥିଲା...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş