Simitçi
Ş Şükran Beş Işık
0
Altın Yaprak
Simit ! simitçi !
Ceplerini aradı ,
Hay ! Allah kahretsin,
Akşama alacaktı haftalığını.
Annesine vermişti ,
O gün elinde son kalanı.
Bir gün evvel annesi ,
Pişirememişti hiç bir şey.
Dolu gözlerle baktı …
Yavrum, bak çay hazır,
İki dilimde ekmek var;
Canım yavrum !
Omuzların incecik,
Yükün çok ağır.
Böyle olsun istemezdim,
Bir düzelse şu sıhhatim .
Yutkunarak baktı simitçiye,
Aklı hep simitteydi.
Bir türlü ,
Kendini işe veremiyordu…
Patron uzaktan seslendi !
Ne o, nerelerdesin ?
Kendine gel !
Makineye kaptıracaksın elini.
O ise yutkunarak halâ,
Dişliyordu simidini.
Bir anda toplandı,
Okuldan çıkan çocuklar,
Simitçinin etrafına :
Bana da ver, bana da ,
Onun da okulda
Olması gerekmiyor mu ,
O ,neden burada ?
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş