Tedirginler Adasından - Kıbrıs Mücahitlerine

İlk sabahlarda gördüm..uykulu, küskün Karanlık ağızlar gibi kara namlular Ak alınlarına çevrili aydınlık yarınların,.. Umutlar gördüm: Umutlar, bir büyük sütrenin gerisinde Ve bütün "ikaz lambaları" yanıyordu gördüm. Oysa..ölü duruma alınmıştı bütün kollar. Alaca karanlığında ilk sabahların İlk adımı boşlukta sallandı ilk adamın Alın ellerimi dedi alın Bana adımı bağışlayın. Alaca karanlığında o ilk sabahların Korkular boşlukta büyüdü gördüm. Namlularda büyüdü korku Ellerde büyüdü Eller. . . bir daha geri gelmediler. Bir öğle vakti, Işıkları kararmış bir kentin ortasında, Bir yol kavşağında gördüm onu. AI dedim Al..bu sana! Bu,..doğmamış doğmayacak itlerine AI! AI! AI! Bütün bu allardan habersiz koca kentler Birgün görecekler. Kovanların tükürdüğü çekirdekler O kentin bağrında yeşerecekler AI al.