Dağ 'cancemremsin'

-Ey dünyamın en yalçın dağı çiçeklere bezeli adımı koyduğun 'CanCemrem' -ah içim kaynar ateşim akar fikri yakar işittim de bakamadım yaralım delik deşik etmişler sırtını düşünürüm kesilir nefesim sen gibi su toplar gözlerim karasu bulutlarını tutup öpmek öperek yok etmek isterim ve yüzümü sürmek delice kırağı düşmüş çimenlerine yamacına almadığın yaban otlarına beslemediğin dikenler adına yaşanacak çok baharlar var daha kuzey yıldızına sessizce nice nisanlar diledim öyle bir ilk öyle bir sessiz -ahh demişsin ki ayaklanır yuvamın güvercinleri kanatlarında koca denizler damla damla düşerler kursağımda tüm dizeler anlatırdın 'CemreCanım' çoban yıldızından hikayeler: -bir başka olur çoban çocukları ölmesin diye göçmen kuşlar misketlerinden vazgeçtiler şah damarımda çoban çocukları ve ben bir inat çoban çakmağı daha nelerden dahası kavalları baba yadigarı sisli bir kasım şimdi taslağındayız hayatın goncada çiğ tanesinde ölüm ölürüm de kapamam gözlerimi