Son Şaraptan Demdir Beklenen

bir mevsim degil ama bir bahar sonu acıyor içimde bir yerler sonra dağlanıp kabarıyor zaman ateşler içindeyim alevleri gözlerimde yakıyor bakanı da zaman çalıyor yetişemiyorum şen kahkahalara bir kırlangıç havalansa ağlıyorum çocukluğuma çığlıklarım ellerinde istiyorum zamanı almak için yürüyorum sendeliyor bacaklarım yalnızlığımı bulut bulut dokuyor zalim dişi örümcek ucu ışık tünel sonlarına gözlerime yapışmış inadına yaşamdan buğulu asma hayallerimi sarıyorum dalından koparmadan bir asma yaprağına üzümlerine sinsin sinsi bekliyorum biliyorum gelecek son şarabın zamanı var daha deminde kıpırtılı kıpkızıl devam edeceğim yine yanmaya