Titreyenler

kalemimin uçunda titreyen isme gelmez duygular resmi yapılmalı kolayından gülen ayva ağlayan nar tüm dünya rüyalarını sığdırmalı bir yağmur damlasına akıtmalı ruhun toprağına hissetmeyi teninden iliklerine ve son durak yalansız gözler tapınaktan çıkmış deri değiştirmiş huzurlar taksın suratıma gülümseyen yarınlar dudaklara parmak uçlarında tutkunun şerbetleri ibrişim saç telleri sevgi alev bulutları kalemimin uçunda titreyen isme gelmez duygular belki resmi yapılmalı kolayından açan son çiçeği yakalamalı herkesin kılıfı gönlün yakasına takmalı parçalar bütün olmalı ayıklanıp aşılanmalı kırılan kuruyan duygunun dalları gizem parçalarda tek tek toplanmalı zafer tamamlamak adına vazgeçmek terk etmek için sürünmek ise yeni kalkışlara cennet cehennemdir düşünceler yan kavrul ve don durmadan yaşam mı düşündükçe var olan zihnin güçlü olduğu yerde yaşlı duygular var gönülde yenilenmek genç hisselere oluru olmazı beklemek ki yetişmek nefes almak hücrelerinle kalemimin uçunda titreyen isme gelmez duygular doğur-öldür ağlat-güldür ister yaz ister yazma